Vertrouwen

door: Martijn Rijsenbrij

Maandagochtend 10:30 uur sta ik klaar met mijn tast stok in de hand en met mijn sportkleren aan. Een tijd geleden leerde ik een hardloopbuddy kennen genaamd Andy. Een hele snelle hardloper die zich een tijd geleden ooit eens had gemeld bij onze loopgroep running blind Leiden. Sinds een tijdje loop ik geregeld op maandagochtend een rondje met deze topper. We spreken af bij station Lammenschans en vanuit daar lopen we samen een rustig duurloopje van ongeveer 11 à 12 km. De reden dat ik samen met iemand moet lopen is omdat ik ben geboren met een aangeboren progressieve oogziekte. Hierdoor word ik langzaam aan blind en zie ik op dit moment nog maar een paar procent. 

Dankzij Running Blind kan ik gelukkig heerlijk sporten en buiten hardlopen. Nu inmiddels bijna acht jaar verder heb ik zelfs een aardig niveau ontwikkeld en ben ik erg gemotiveerd om scherpe tijden neer te zetten. Nu ik wat sneller ben geworden was ik steeds vaker op zoek naar wat snellere buddies.  Zo ook Andy.  Een bekende hardloper uit Leiden die zelfs een leuke podcast maakt over deze tact van sport.  Ook ik mocht samen met Lysanne Wilkens vertellen over ons avontuur tijdens de Leiden Marathon. Daarna gingen we uiteraard een rondje lopen.  Ik vroeg aan Andy wat hij van Running Blind vond.  Ik merkte gauw genoeg dat hij enthousiast was en dat hij graag vaker een rondje met mij zou willen lopen.  En zo geschiedde. 

Nu terug bij de bushalte.  Ik stap in de bus en na een paar haltes arriveer ik bij bestemming.  Andy staat mij op te wachten op de vaste plek.  Hij roept mijn naam zodat ik zeker weet dat ik de juiste persoon voor mij heb.  Hij snapt heel goed dat iemand met slecht zicht niet kan zien wie hij voor zich heeft en daarom maakt hij duidelijk met zijn stem dat hij het is.  Na wat vragen over hardloop evenementen en wat leuke grapjes geef ik hem het rode lintje.  Inmiddels ken ik de route best goed en al pratend beginnen we aan ons vaste rondje.  Hij vertelt met trots dat hij onze Job tijdens een wedstrijd heeft begeleid op een heel mooi snel tempo.  Ondertussen geeft hij de drempels aan en vertelt hij wanneer we de eerste weg naar rechts moeten.  Het vertrouwen is groot.  Naast mij heb ik een hele ervaring hardloper lopen en iemand die vanaf dag één weet hoe het werkt.  Ik merk dat zijn running-blind skills verbeterd zijn.  In de praktijk leer je immers het beste hoe je samen het soepelst loopt en welke aanwijzingen het beste werken.  

Ondertussen leer ik Andy wat Nederlandse uitdrukkingen en spreekwoorden.  Ik merk dat ik het leuk vind om hem wat typische Nederlandse dingen te leren.  ‘Gesneden koek’ of ‘hoge bomen vangen veel wind’. Zo vullen we elkaar goed aan en zo voelen we elkaar goed aan.  Sporten is immers iets waar je blij van moet worden, vind ik. Ineens vraagt Andy aan mij of hij wat vragen aan mij mag stellen in het Engels.  Ik word enthousiast en ben benieuwd wat hij van mij wil weten.  We lopen inmiddels langs de Vliet op een hele vlakke en brede weg.  Andy vraagt aan mij wat hardlopen met mij doet.  Ik probeer hem in mijn beste Engels te vertellen dat het een uitlaatklep voor mij is en dat ik dankzij het hardlopen mij weer kan opladen om de rest van de dag positief door te komen.  Ik vertel hem ook dat ik ambitieus ben en ook steeds sneller wil worden en langere afstanden wil lopen.  

Mijn vertrouwen in Andy is zo groot dat we rustig aan het praten zijn over deze prachtige sport en dat hij met simpele vocale aanwijzingen mij op het rechte pad houdt zonder dat ik val of onzeker mijn weg moet vervolgen.  Ook vind ik het belangrijk om af en toe te kunnen lachen en te kunnen genieten van het buiten zijn. En zo zijn we weer bijna bij de bushalte die ik nodig heb om weer thuis te komen.  Andy zet mij netjes af en ik ben hem weer zeer dankbaar voor deze hardloopsessie.  Ik voel en ik merk dat hij ook erg tevreden is en voldaan, ondanks dat het tempo misschien relatief laag lag en de afstand niet super groot was. Het vertrouwen groeit elke week en de connectie met elkaar is erg sterk.  Als goeie vrienden geven we elkaar een soort van hand en een kleine omhelzing om zo elkaar te bedanken voor deze sessie. Andy vervolgd zijn weg naar huis en ik stap in de bus.